Δανεικά Παπούτσια // τραγούδια σχεδόν Solo & Α cappella

9 Iανουαρίου 2016 // είσοδος 7 ευρώ


Με οδηγό τη φωνή, η Χριστίνα Μαξούρη ταξιδεύει, φορώντας ξανά τα «Δανεικά της Παπούτσια» κι έρχεται για δεύτερη φορά στο ‘Αυγό’, συναντώντας ξανά επί σκηνής, τον Παύλο Σπυρόπουλο στο κοντραμπάσσο και τον Πάνο Λαμπρόπουλο στο νέυ, το γιουκαλίλι και το ακκορντεόν.

Η Χριστίνα Μαξούρη «δανείζεται» παλιές και νέες μελωδίες και τις ερμηνεύει, πλάι σε κείμενα των Ευρυπίδη, Σαίξπηρ, Χατζιδάκι, Λειβαδίτη κ.α.

Soloacappella και μαζί, φτιάχνουν μια χειροποίητη και «κατ’ οίκον» συναυλία, με σκοπό την κατάργηση της απόστασης μεταξύ κοινού κι ερμηνευτή.


Περισσότερα: www.christinamaxouri.com







ΚΡΑΤΗΣΗ ΘΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ






ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

  • Γιώργος Σαρηγιάννης – Tο Τέταρτο Κουδούνι (14.05 2015) "Χαρισματικό πλάσμα η Χριστίνα. Συν-παλλόμενες εσωτερικές χορδές - μια ερμηνευτική ευαισθησία μοναδική και μια αμεσότητα συγκινητική. Σε μια παρεΐστικη, ζεστή ατμόσφαιρα’
  • Αριστέα Γιάννου - MusicPaper.gr       (12.2.2015) "Μια μικρή μυσταγωγία με χιούμορ ενδιάμεσα, χωρίς τίποτα βαρύ. Ένα πούπουλο που χάιδεψε τις καρδιές μας. Συμπερασματικά η μαγεία είναι κάπου εκεί δίπλα φτάνει να την αφήσεις να σε αγγίξει."
  • Ζωή Νικολάου - MusicCorner .gr (04.02.2015) "Κάθε τραγούδι και μια μικρή παράσταση. Θυμίζοντάς μας την εποχή που οι ερωτευμένοι έκαναν καντάδες και οι εξεγερμένοι τραγουδούσαν στίχους.”
  • Αστερόπη Λαζαρίδου - Βήμα (24.01.2015) "Δεν χρειάζονται και πολλά πράγματα επί σκηνής, δεν χρειάζεται καν μια φανταχτερή σκηνή που προκαλεί απόσταση και αποθέωση, όταν με το που ανοίγεις το στόμα σου και τραγουδάς είσαι ικανή να δημιουργήσεις τόσο μαγικούς τόπους. Eίναι αυτή η τόσο ιδιαίτερη χροιά της φωνής της που σου δίνει την αίσθηση ότι θα καταλήξει σε έναν αβάσταχτο λυγμό. Και όμως κρατιέται, γιατί τέτοιοι καλλιτέχνες είναι φτιαγμένοι από ανθεκτικά υλικά.”
  • www.toradiofono.gr       (13.01.2015) "Συλλεκτικές παραστάσεις από αυτές που τις νιώθεις,       τις ζεις και τις κουβαλάς μέσα σου."
  • Σωτήρης Μπέκας - MusicPaper (30.12.2013) "Το ζήτημα σε όλο αυτό το εύρος είναι πως η «οικοδέσποινα» κρίνεται και από το επίπεδο, τη λεπτομέρεια του κριτηρίου της, διότι πρότεινε μία επιλογή πολύ προσεχτικά δομημένη τόσο ως προς το ύφος, όσο και ως προς τη δύναμη της εξιστόρησης. Άλλωστε, αυτό είναι που κατάφερε πιο πολύ από όλα να πράξει. Να διηγηθεί μία υπέροχη ιστορία με έντονο το προσωπικό στοιχείο, όπου το «δικό της», γινόταν «δικό μας»."